PERSPEKTIBO

Genesis 9:8-15

“Tawhanong Kaakohan”

Adunay mahinungdanon kaayong kamatuoran nga gihuptan niining atong unang pagbasa karon, niining pagsulod nato sa Panahon sa Kwaresma, nga kinahanglan gayud natong pamati-on ug pamalandongan, pagasabton ug pagahinuklogan.

Niining maong langkob sa atong unang pagbasa karon, gipahiluna ang diosnong saad nga dili na gayud makahi-agom pag-usab og lunop ang tibuok kalibutan sa katuyo-an nga paggun-ob og kinabuhi (tan-awa ang v11 ug v15). Ug kini anaa sa sabakan sa usa ka kasabutan – malungtaron ug matinud-anon.

Busa subay usab niining maong diosnong pagpahayag, dili nato ug ni bisan kinsa mapugngan ang pagpangutana: “Nganong aduna pa may daghang mga lunop nga padayong mikitil og mga kinabuhi ug manggad sa katawhan? Buhat ba kini sa Dios?”

Sa dili pa nato kini tubagon, mangutana una kita: “Unsa may hinungdan niining maong mga lunop?” Kon ato kining matubag atong mapahiluna sa iyang haum nga perspektibo o panlantaw ang atong tubag sa unang duha ka mga pangutana.

Karon, Dios ba gayud diay ang hinungdan niining maong mga baha? Dili ba kaha binuhatan lamang sa mga tawo? Mao nga kinahanglan gayud kining hinuktokan tungod kay “unfair” kaayo kon sa Dios ipahid ang hinungdan!

Dili ba binuhatan man sa tawo ang pagpasagad og putol og kahoy nga walay paghulip o pagtanum pag-usab? Dili ba mao man kini ang hinungdan nga adunay baha kay wala na may mogunit o mopugong sa yuta tungod kay wala na may kakahoyan?

Dili ba walay pagkapu-angod ang dili paglabay og tarong sa mga basura ug sagbot? Kang kinsa man kining mga basura – sa Dios ba? Dili ba mao man kini ang hinungdan nganong magbara ang mga tubo ug mga tamburong tungod sa daghang mga nagkada-iyang mga sagbot nga wala itarong paglabay ug pagbalibag?

Nan, kinsa man gayud diay ang sad-an ug basulon – ang Dios ba, o kitang mga walay puangod?

Ang Dios diha sa Iyang gihimong kasabutan tali Kaniya ug kang Noe ug sa bag-ong kalibutan human sa Dakong Lunop, matinumanon sa Iyang saad. Iya gayud nga buhaton ang Iyang saad ug Iyang tumanon kini tungod kay Siya magpabiling matinud-anon kay Siya dili kabalong mamakak!

Karon, kinsa man diay ang basulon sa mga lunop nga atong nahi-agoman?

Timan-an nato mga kaigsuonan nga diha sa laraw sa kaluwasan aduna usab kitay tulubagon ug buluhaton. Diha sa halapad nga wanang sa kamugna-an (creation) aduna kitay kaakohan o responsibilidad isip mga piniyalan: ang pag-atiman sa kalikopan ug sa kinaiyahang palibot nga maoy atong puloy-anan.

Ug mao usab kini ang usa ka dakong punto nga angayan natong ihilambigit diha sa atong pagsulod, pagsabot, pagsinati ug pagpamalandong sa Panahon sa Kwaresma: ang atong pagka-piniyalan – dili lamang sa atong kinabuhi apan labot usab niini ang kalikopan. Kay kon ang Kwaresma sa iningles “Lent”, dili ba sa iningles ang “lent” gikan sa pulong nga “lend” o pagpahulam?

Busa isip mga piniyalan angay gayud natong timan-an ug sabton pag-ayo nga kining tanan nga ania kanato mga gasa ug pinahulam lamang nga kinahanglan atong paga-ampingan, ugmaron ug palambuon aron ihatag-balik isip buhing sakrispisyo sa pagdayeg ngadto sa Tag-iya sa tanan, ang Dios nga Labawng Mahigugmaon ug Matinud-anon sa Iyang saad sa kaluwasan. Amen!